...and she was saying...

Ég var að vakna eftir að hafa setið hér fram undir morgun og spilað kana við Maríu og John. Það er náttúrlega ekki í lagi með fólk sem hangið svona lengi yfir spilum. Ég vorkenndi aumingja John að þurfa að vakna með krökkunum eftir tveggja tíma svefn.
Ég gleymdi alltaf að hringja í Þóru á laugardaginn. Ég er svo innilega dofin stundum. Vona að Valgerður hafi hringt í hana og látið hana vita að við værum uppgefnar eftir frábæra kóræfingu allan laugardaginn.
Svo er ég búin að taka þá stóru ákvörðun að hætta í Gospelnum. Hef hvorki tíma né nennu til að vera í tveimur kórum og þegar valið stendur á milli Léttsveitar og Gospelsystra vel ég Léttsveitina..
Það styttist óðum í Bandaríkjaferð og krakkarnir orðnir spenntir. Er sjálf svona beggja blands, hlakka til en kvíði þó fyrir. Það er ekkert auðvelt að ferðast með þrjá kolvitlausa krakkagrislinga í henni Ameríku. Þess vegna er fínt að Hrund kemur með líka því þá getur verið einn fullorðin á krakka. Það verður erfitt að hafa hemil á þeim þarna úti og allir óvanir að þurfa að passa upp á allt. Geta ekki bara hlaupið út og suður eins og hér á Íslandi. Hér geta þau valsað um óheft, farið í Kringluna eða Smáralindina sjálf og hlaupið á milli húsa að vild. Það er ekki hægt í henni Ameríku. (skítaland).
Og nú þarf ég að drífa í að kaupa pappír í tónleikamiðna fyrir Létturnar og komast að einhverri niðurstöði með plakatið. Svo var verið að biðja okkur um að vera í auglýsingatökum alla helgina og ég vona svo sannarlega að kórinn sé duglegur að mæta. Við fáum heilmikinnn pening fyrir þetta sem fer upp í ferðina okkar til Ítalíu. Verð stundum voðalega þreytt á að hlusta á sumar kerlingar sem vilja fá allt upp í hendurnar og nenna svo alls ekki að leggja neitt á sig til þess. Það virðast alltaf vera sömu konurnar sem eru boðnar og búnar að mæta á svona gigg og safna pening í ferðasjóðinn á meðan aðrar sitja bara á sínum rassi og nenna ekki að taka þátt. Og oftast eru það þær sem kvarta og kveina yfir því hvað allt er dýrt. Það hafa nokkrum sinnum komið upp svona tækifæri að leika í kvikmynd eða auglýsingu og fá borgað fyrir það, en aldrei næg þátttaka og því tækifærið runnið út í sandinn. Það getur vel verið að konur séu uppteknar og þá er bara að reyna að fá einhvern úr fjölskyldunni eða vinahópnum til að mæta. Ég get bara stundum orðið ferlega pirruð þegar stór partur kórsins getur ekki druslast til að líta jákvætt á það sem kórinn er að gera og eru sífellt nöldrandi yfir öllu. Líti svo hver í eigin barm...